کیر خر

از نانشنامه، دانشنامهٔ عامیان
پرش به: ناوبری، جستجو
بفرما کیر خر

در تواریخ آمده است که کیر خر وسیله ای است بس خطرناک که آنرا در ردیف آلات قتاله رده بندی نموده اند .

عوارض مصرف خودسرانه[ویرایش]

برخی بزرگان ذکر کرده اند که این شی خطرناک و مخلوق عجاب همواره تلفات بسیار زیادی را از جامعه بشری گرفته است . راوی می گوید که خود شخصا شاهد بوده است که برخی افراد پس از افراط در مصرف کیر خر به شهادت رسیده اند . در شعر زیر میتوانیم رد پای کیر خر را که در به شهادت رسیدن یکی از بزرگان تاریخ نقش اساسی بازی کرده است را پیدا کنیم :

مرگ بد با صد فضیحت ای پدر
تو شهیدی دیده‌ای از کیر خر ؟

از مهم‌ترین شهدای این راستا می‌توان به شهادت جانگوز امام نقی (ع) ولی شیعیان، احصاب رسول‌الله ابوالگاسیم و... اشاره کرد. ماجرا بدین شرح است:

امام نقی بعد از ضربت خوردن، در حالی که در بستر خوابیده بودند بوسیلهٔ علم لدنی متوجه شدند که دوای دردشان شیر است. اما متاسفانه چون بخاطر شدت ضربهٔ شمشیر، دچار لکنت زبان شده بودند (ش) را (ک) تلفظ می‌کردند و فریاد می‌زدند: شیر احمقا! شیر بز! شیر گوسفند! اصلا شیر خر! نقل است در آنروز همهٔ حیوانات مذکر سامرا اخته شدند اما متاسفانه امام زودتر از موعد بخاطر گیر کردن شیر خر! در گلویشان به لقاء الله پیوستند!

دیدگاه طرفداران کیر خر[ویرایش]

البته کیر خر در طول تاریخ همواره طرفداران خاص خود را نیز داشته است و بودند کسانی که حتی در وصف آن اشعار وزینی سروده اند که در ادامه به یک نمونه از این اشعار اشاره میکنیم :

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند


برخی مورخین و ادیبان معتقدند که منظور حضرت شاعر از آب حیات همان کیر خر می باشد .


مقالات مرتبط[ویرایش]