امید معماریان

از نانشنامه، دانشنامهٔ عامیان
پرش به: ناوبری، جستجو

اميد معماريان فرزند نامشروع نیک‌آهنگ کوثر در سنين کودکی مليجک دربار حمورابی شد و در نزد او حقوق بشر را آموخت. او سپس يک بنگاه معامله حقوق بشر را در اراک تاسيس کرد و با آن از طريق يارانه هايی که از دولت فاشيستی قلعه حسن خان دريافت می کرد سعی کرد با شعار حقوق بشر و جامعه مدنی در انتخابات شورای شهر شرکت کندو با انقلاب فرهنگی دکتر عبدالکریم سروش مبارزه کند. در يک توطئه شبانه اميد معماريان تمام رای های زنان قلعه حسن خان را از دست داد. گويا در شهر شايعه شده بود که اميد معماريان آناتومی چيزش را از پدرش نيک آهنگ کوثر به ارث برده است. پدر نامبرده که قاتل نیکی کریمی بود در شهر محبوبيت چندانی نداشت. اميد معماريان همچون پدرش از قربانيان محمد بلخی است. وی پس از هماغوشی با محمد بلخی تصميم گرفت که مکان بنگاه حقوق بشر خود را از اراک به سانفرانسيکو تغيير دهد. او به خاطر فعاليت های ضد فاشيستی اش ناچار به ترک قلعه حسن خان شد و مدال ديدبان حقوق بشر را از کون کلاب خليج فارس دريافت کرد.