آش سبزی

از نانشنامه، دانشنامهٔ عامیان
پرش به: ناوبری، جستجو

یک غدای لذیذ ایرانی از ذسته آشهااست که از ترکیب نخود، لوبیا، علف و آب درست می‌شود. بعضی مورخان این غذا را مهم‌ترین عامل در تعیین سرنوشت جنک جهانی دوم می‌دانند. حتی برخی بر این باورند که انگلیس‌ها به خاطر این غذا نام پل پیروزی را برای ایران برگزیدند. آنها که بعد از دست یافتن به این غذا متوجه قدرت ویرانگر آن شده بودنذ برای حفظ اسرار نظامی بذون نام بردن از این غذا تنها به ایران به عنوان تولید کننده این سلاح نام پل پیروزی را دادند.

برخی مورخان بر این باورند که اولین آشی که اختراع شد همین آش سبزی بود و در ابتدا هم به عنوان سلاح شیمیایی انفرادی تهیه گردید اما بعدها مردم برای رفع جوع هم از آن استفاده نمودند. بسیاری از همین دسته مورخان بر این باورند که این کلمه آش هم در ابتدا آرتش ( لفظ ابتدایی ارتش) بوده زیرا به یک سرباز قدرت یک ارتش را می‌داده است ولی بعدها حروف ر و ت از این کلمه حذف شدند و به آش تغییر یافت و آرتش هم به ارتش تغییر یافت و این باعث گردید که این دو کلمه شباهت ظاهری خود را از دست بدهند.

در اکثر نقاط ایران آش سبزی را در خانه می‌پزند و بعضی جاها هم از ترس قدرت تخریبی بالا اصلا آن را درست نمی‌کنند و حتی در بسیاری نقاط هم ساخت آن ممنوع است. در شهر شیراز(تخت جمشید) که احتمالا خواستگاه اولیه این خوراکی ( سلاح) است این آش در طباخی‌های عمومی پخته می‌شود و مانند حلیم صبح زود به خریداران عرضه می‌گردد ولی چون مردم شیراز صبح زود بیدار نمی‌شوند این آش روی دست آشپز می‌ماند و مجبور می‌شود آن را به سربازخانه ها بفرستد تا به عنوان مهمات جنگی استفاده شود.